Linsdsay vertelt:
''We hadden een hekel aan haar, mijn buurmeisje Kim en ik. We vonden haar een patsertje. Zo'n meisje dat zich heel erg uitslooft met het geven van drumsolo's tijdens muziekles. Ik wist dat ze Alice heette en meisjes leuk vond. Toch raakten we met elkaar in contact.
We begonnen te mailen. Op school zag ik haar ook, maar dan was het of ze iemand anders was. Op school was ze zelfverzekerd, in haar e-mails ook breekbaar .......................
Ik moet nog steeds wennen aan haar aanhankelijkheid. Dan zeg ik ''doe niet zo klef''. Dat botst wel eens. Zij heeft van die princiepjes.
Ik liep vandaag op school door de gang met een vriendin, zag Alice staan en zwaaide naar haar. Zegt ze even later ''Maar ik ben toch je vriendin, dan zwaai je niet, dan kom je naar me toe.''
Leraren willen ook allemaal weten hoe het zit. Er is overgepraat in de lerarenkamer. 
Laatst zei er een ''Ha Lindsay,  waar is je soulmate?'' Getver.
Hoe het volgend jaar gaat als we allebei van school zijn, weet ik niet. ''