Verhaal van zeventienjarige lesbische scholiere
Als ze haar medescholieren in de pauze hoort praten over ‘vieze homo’s’ houdt ze zich stil. Ze grinnikt wat, wanneer haar vriendinnen over jongens kletsen. “Dat voelt eenzaam, alsof ik mezelf verloochen”, zegt een zeventienjarige scholiere van het Gomarus College in Groningen.
Homoseksualiteit gezien als buitenaards fenomeen
Ze kent geen enkele andere lesbische of homoseksuele leerling of leraar op de grote gereformeerde scholengemeenschap. “De meeste leerlingen denken nog steeds dat homoseksualiteit een buitenaards fenomeen is.” Ze wil haar verhaal wel vertellen omdat ze 'erg gefrustreerd' is over haar school, zegt ze. Met haar naam in de krant wil ze niet, uit angst dat ze als lesbienne in gereformeerde kring niet wordt geaccepteerd.
Thema homoseksualiteit
“Op onze school wordt nooit over homoseksualiteit gepraat”, vertelt de zeventienjarige scholiere.“Maar" zegt zij "als ik voorzichtig peil, is het duidelijk dat iedereen hier op school heel negatief is over homo’s." Volgens de directeur van het Gomarus College, Bert de Jong, wordt in de lessen op zijn school al zeker zeven jaar aandacht besteed aan het thema homoseksualiteit. "Frappant", zegt de scholiere“ nooit iets van gemerkt.”
Schoolprestaties
Haar schoolprestaties hebben danig te lijden gehad onder de eenzaamheid die gepaard ging met de ontdekking van haar lesbische geaardheid. Toen het onderwerp tijdens gesprekken met een counselor ter sprake kwam, raadde hij haar aan de Bijbel te volgen en zich voortaan op jongens te richten. Maar dat kan ze zich niet voorstellen. “Dan houd je jezelf voor de gek.” Ze vindt dat school noch kerk onthouding van haar mag verlangen. "Het zal me eigenlijk worst wezen wat er in de Bijbel staat. Ik wil niet mijn hele leven alleen blijven.”
Bron: NRC Handelsblad, 17-05-2008